Persoonlijkheid: stabiel of dynamisch?
N.a.v. training stellen opdrachtgevers wel eens de vraag in hoeverre persoonlijkheid kneedbaar is. Afhankelijk van het onderzoek zijn de meningen hierover verschillend.
Als we het begrip persoonlijkheid definiëren in de termen van de Big Five (emotionele stabiliteit, vriendelijkheid, extraversie, zorgvuldigheid en openheid), blijft ze zo goed als stabiel. Naarmate we ouder worden, worden deze vijf steeds stabieler. Dit blijkt enerzijds uit onderzoek door Brent Roberts en Wendy DelVecchio. Ook een studie door professor Avshalom Caspi bij duizend kinderen bevestigt dit. Hoe je je als peuter gedraagt, zegt al veel over wie je later zal worden. Tot slot toont een 7 Up-documentaire waarin veertien Britse schoolkinderen elke zeven jaar werden geïnterviewd, ook aan dat hun persoonlijkheid vrij stabiel was. Betekent dit dat we niet kunnen veranderen? Toch wel, maar vooral in lijn met onze aanwezige persoonlijkheid.
Maar zoals we in het begin al zegden, nemen andere wetenschappers de stelling in dat persoonlijkheid wel veranderlijk is. Sociale wetenschappers bijvoorbeeld beweren dat niemand de evolutie van de persoonlijkheid van een kind kan voorspellen. Ouders en opvoeding beïnvloeden onze persoonlijkheid. Een onderzoek bij achthonderd Vlaamse studenten door Ivan Mervielde (Universiteit Gent) bewijst dat persoonlijkheidskenmerken kunnen veranderen met de leeftijd. Niet globaal op groepsniveau, maar wel als we het gedrag van individuele studenten bekijken. Volgens Britse neurologen dan weer is er een medische oorzaak voor veranderende persoonlijkheidskenmerken. In het bijzonder het empathische vermogen. Dit zou komen omdat het gebied in de hersenen dat het empatisch vermogen herbergt, bij hen nog niet helemaal ontwikkeld is.
(Met dank aan mijn dochter Viona die over dit onderwerp een tekst moest schrijven voor het vak “Gedrag”)
